westerlaken.com

Hardlopen is fijn.

2011-12-18 20:01:00+01:00

Vandaag was een wisselvallige dag. Mooi zonnetje, maar ook natte sneeuw. Ook koud dus. Vanmiddag tussen de buien door een rondje hard gaan lopen. Was weer de eerste keer van de week, dus meteen maar de lange ronde om het gemis van kilometers goed te maken.

Ik begin te merken dat mijn conditie nu echt wel snor zit.. Nu lijkt het een kwestie van kiezen te zijn hoe ver ik loop. Rondje Dalem (6km), Rondje Fortje (8km) of Rondje Vuren (10km). Het gaat allemaal lekker.

Vandaag ook. Bij de stoep richting Fort Vuren had ik nog een heel klein stukje twijfel, omhoog en naar huis, of door naar Vuren voor de tien... Maar, ik liep in het zonnetje (en door de meewind voelde het lekker aan) en ik vermaakte me prima met het muziekje op mijn oren. Precies zoals De La Soul ooit al opmerkte in Tread Water 'Sony Walkman keeps us walking, De La Soul can help you breathe'

En hoewel mijn telefoon van Sony (-Ericsson) is, was de muziek deze keer niet van De La Soul, maar een podcast van Stenders Latevermaak. En precies zoals de naam is, een hoop vermaak! Goede muziek (als ze er aan toe komen) en verder een hoop puberale lol. Precies wat je nodig hebt om de moraal hoog te houden en stiekem vermoed ik ook wel dat tegemoetkomers zich af vragen waarom die hardloper zo'n lol heeft!

Terugweg was wat minder.. Op de dijk en een koude tegenwind.. Thermootje met het fietsjasje waren niet winddicht genoeg.

Maar, al met al heerlijk gelopen en al weer zin in het volgende rondje! Hopen dat er nu geen week tussen hoeft te zitten.

Luie herfstfotograaf

2011-10-04 20:55:00+01:00

Terwijl de blog van Elger van der Wel over het kopen van de laatste CD nog in mijn hoofd rondspookte, heb ik afgelopen zondag ander soort platen gemaakt. Mooie herfstplaten. Luie, mooie herfstplaten. Ik hoefde er mijn luie loungezetel op het balkon niet voor uit. Ik stond pas op toen ik mijn foto's had gemaakt en ik het té warm kreeg. Mooi, het hebben van een mooi stukje natuur zo dichtbij!

Oja, eigenlijk ben ik ook te lui om de mooiste uit te kiezen.. daarom maar de top 10.

Moddercrossen / Leyetocht

2011-08-22 08:47:00+01:00

Sinds een paar weken is de mountainbike weer een echte mountainbike. De slicks hangen weer op in de garage en de noppen kijken je weer vervaarlijk aan vanaf de fiets. Heerlijk. Voor de vakantie nog een rondje Drunense Duinen gedaan met Ollie en Tom. Was het eerste rondje in meer dan een jaar, dus, best wel spannend... Maar het smaakte naar meer! Veel meer. Maar tussendoor nog even op vakantie geweest. Was ook fijn. Maar na de vakantie was er even geen plaats in de herberg voor de MTB, doordat ik met het bed van Tijs bezig was. Alle ruimte in de garage was broodnodig. Daarom weer een paar weekjes alleen op de Bianchi over het gladde asfalt.

Maar, twee weekjes terug, in een bliksemactie samen met Ollie weer een rondje Drunen bedacht. Konden we vanaf zijn huis vertrekken. Maar, even vergeten dat het al ver na 21 juni was en dus stiekem veel sneller donker. Rondje maar voor ongeveer 2/3 afgemaakt tot we echt geen hand meer voor ogen zagen en de kans op een boze Ko de Boswachter erg groot geworden was. Moesten we toch maar anders plannen. En dat kon!

Afgelopen zaterdag (20 aug), zou namelijk vanuit Helvoirt de Leyetocht verreden worden. Nouja, op de zondag ook, maar dan met dunne bandjes.. Wel een beetje spannend, want 50km op de MTB is net even wat anders dan op de racefiets en eerlijk gezegd had ik in het terrein nooit veel meer gereden dan een 25-30km!

Zaterdag dus vroeg naar Ollie. Onderweg even sms-en dat de koffie vast aan kon en na een bakje koffie en (zelf meegebrachte en door Martine gebakken) chocoladetaart, konden we op de fiets vertrekken naar Helvoirt. In Helvoirt snel al Sander, Gerard en Edwin gevonden en waren we dus met zijn zessen (Ollie, Marlous en ondergetekende). Tweede spannende moment. Sander en Gerard zijn die-hard mountainbikers. Duchenne Heroes niveau... Oeps! zouden wij -asfalt mannetjes- wel vol kunnen houden? Maar gelukkig het tempo lag niet laag, maar wel relaxt.

En hoewel Nederland niet erg heuvelachtig is en de route soms wel erg leek op Ouderwetsch Brabatsch Drekracen, was het toch een leuke uitdaging. Door akkers, slim gebruik makend van dijktaluds (waar je overigens ook lollig van af kunt kukelen) en het terrein van de plaatselijke Van Grunsven waar een maisvel en een hele berg puin en een plas water voor het nodige vermaak zorgde.

En dankzij dat water, werd de fiets meteen een stukje schoner...

En na (uiteindelijk 45km) kwamen we weer terug bij de start, waar een onvervalste Brabantse woonwagenkampzanger de boel aan het opleuken was. En natuurlijk hoorde er ook een herinnering bij deze tocht.

En hoewel ik persoonlijk vind dat er in Brabant veel lekkerder drank gebrouwen wordt, zal deze ook wel een keer met veel smaak (en 1 teug) genuttigd gaan worden. Trouwens, een stuk mooiere herinnering dan de herinnering in mijn 'speelpakje'....

Het was bij een beklimming van een dijktalud even te druk waardoor het boven aan opstroopte (en eerijk gezegd, zat ik ook een tandje te hoog in de versnelling) en moest ik afstappen... Maar juist de combinatie klik-pedalen en een gebrek aan snelheid is vaak fataal. Voor mij dus ook. En in plaats van een val te kiezen naar de hoge kant, moest ik natuurlijk de val naar de lage kant maken. Zo'n 2-3 meter later in het struikgewas.... Nu zit er dus een blijvende herinnering aan mijn herinningspakje van de Alpe d'HuZes.. en dat doet zeer..

Oja, ons 'klupske'... vlnr. Sander, Gerard, Ollie, ik dus, Edwin en Marlous.

Oja, en voor de statistici onder ons.....

Kleine jongetjes worden groot.

2011-08-21 21:27:00+01:00

Wow! Tijs is al weer vier jaar oud.

Dat ging snel zeg.. ik kan me nog goed herinneren dat we op 6 augustus 2007 in alle vroegte naar het ziekenhuis reden voor de keizersnede van Tijs. En nu? Nu is het jochie al weer vier jaar oud en fietst hij zonder zijwiieltjes.

Maar afgelopen maandag, was weer een grote mijlpaal in Tijs' zijn leventje (en in het onze). Tijs ging voor het eerst naar school!!

En als zoveel ouders, vonden wij dat eigenlijk veel spannender dan hij zelf. Tijs vond het leuk! Wel moest hij nog een beetje wennen nog aan het stilzitten bij het kringgesprek. Maar verder, op de tweede dag kwam hij al thuis dat zijn juf de 'Lieeeeefste was van de heeeeeele wereld!' en op de vraag wat ze allemaal gedaan hebben aan het einde van de dag is het steevast 'Leuke dingen'.

Volgens ons vermaakt hij zicht prima op school. Mooi. Hij mag nog even.....

Oja, en vandaag zijn bed maar pootjes gegeven...

B-weekend

2011-06-29 18:40:00+01:00

't Is al weer even geleden, maar het was een B-weekend. Niet zozeer een B-weekend als in B-keus, maar gewoon, een weekend met een hele hoop B's.

Zaterdag begon het al. Niet alleen het vaste rondje langs de lekkerste Bakker in Gorinchem, maar ook nog even mooie Broeken gescoord. Ondertussen kwam wel de regen met Bakken uit de lucht. But-weer dus...

Tussen de middag een Broodje gegeten bij Café Soestdijk, waar het personeel redelijk ongeïnteresseerd (Bored) ons voorzag van lekker eten.

Ondertussen vonden Tijs en Nienke het prima op de Barkrukken....

'sMiddags druk aan de Bak met de Buurtjes. Eerst in de motregen de giga-trampoline opbouwen en daarna de grote tenten die ons onderdak zouden bieden tijdens de Buurtbbq.

Heel veel opzichters bij het bouwen van de tenten..

Op de Buurtbarbecue was er natuurlijk een Biertap, maar ook een toetjeswedstrijd. We waren allemaal uitgenodigd om een lekker toetje te maken.

En, hoe jammer (of onterecht) ook, mijn Bar-lekkere chocolademousse had niet gewonnen....

En toen werd het laat, hoewel ik niet degene was die het licht uit deed. Ik stond er naast en het was ook al weer bijna licht....

... after the party...

Euh.. Zondag. Niet uitslapen, maar op naar de Bioscoop met Tijs en Baris voor de première van Cars2 (in 3d). Wonder Boven wonder ben ik (nauwelijks) in slaap gevallen. Wel was ik zo wijs om het rijden naar Amsterdam over te laten aan mijn BOB, maar dat had weer iets met een van die andere B's te maken.... (ahum)

Na de film (die overigens weer fantastisch verzorgd was) nog de after-party in de HMH, waar ik Baalde dat ik toch de BBQ-Box vergeten was mee te nemen, want daar liep (naast de Nederlandse voice-cast) ook Gerard Ekdom rond! Een mooie signeerkans misgelopen dus... Bummer!

Ondertussen was het Buiten prachtig mooi weer geworden en Badend in het zonnetje reden we terug naar Gork. Daar nog even snel de slicks van de ATB vervangen door de Banden met noppen. 'sAvonds zou ik met Ollie en Tom namelijk nog een rondje gaan Biken door de Loonse en Druinense Duinen. Ergens op driekwart van de (prachtige) ronde en na een crash in het mulle zand ging mijn telefoon. Martine. Of ik wel heel snel naar huis wilde komen.

Er stond 2cm water ónder het Bad! Oeps.. dat de stortbak doorliep (het toilet in), wist ik wel, maar blijkbaar lekte het nu ook Buiten de stortbak om! Het water kwam door de vloer van de Badkamer druipend het plafond de woonkamer in. Gelukkig stopte het dichtdraaien van het watertoevoerkraantje van de stortbak, de nieuwe aanvoer van water. Maandagmorgen direcht na het aflopen van de wekker op verdere onderzoek uitgegaan en tot de conclusie gekomen dat de bak lek was. Heel dik Balen. Dat betekende het slopen van het muurtje waarin de stortbak zat verwerkt. Oei! Niet fijn en zeker niet kort voor onze vakantie. Maar een noodzakelijk kwaad en gelukkig hebben we destijds een tweede Badkamer gemaakt in plaats van een klein toiletje, dus kunnen we nog steeds frissig naar het werk.

Buiten spelen met het werk

2011-06-24 10:17:00+01:00

Vorig weekend was het eindelijk weer eens zover. Buitenspelen met het werk. Mee op klus. En aangezien ik op kantoor samen met Berrie de planning beheer, kon ik een mooie klus uitzoeken. Het werd een meeting in Hilton in Praag. Niet dat ik nou zo kickte op het idee naar Praag te gaan, maar het zou een klus zijn, waar ik voor het eerst een widescreen projectie in (serieuze) actie zou zien die ik al jarenlang probeer te verkopen.

Ja, ik ben dus lang niet meegeweest. De laatste keer was een meeting in Chili in 2008 (wat dan natuurlijk wel erg stoer was, want echt ver weg).

Maar goed, het werd nu dus Praag. Het begon al met een wekker om 03.30 om op tijd op Schiphol te zijn, want we waren bedacht op de 7 uur vlucht. Misschien wat optimistisch aangezien we pas vanaf 21 uur zouden kunnen beginnen met de setup, maar naast het lange wachten in Praag me zelf toch nuttig kunnen maken met kantooraangelegenheden en met het uitchecken van de plaatstelijke macDonalds (de macCaprese is erg lekker, dus die verkopen ze in Nederland niet...).

Maar we hadden geluk. Vanaf 16 uur konden we de zaal in. Dat zou dus ook betekenen dat we niet de hele nacht bezig zouden zijn...

Gelukkig bleek het ook in 1 minuut 14 te kunnen....

.. en toch werd het ruim 1 uur voor we eindelijk in konden checken in ons slaaphotel. De Hilton-ballenbak zat (gelukkig) vol... En hoe fijn het ook is om in het klushotel te wonen, ons hotel had minstens 2 sterren meer op de Johan-schaal, want, gratis internet...... :)

Ojee.. de wekker ging weer veel te snel. Zeven uur weer terug in het Hilton voor het opstarten van de kleine meetings. Daar gelukkig mee kunnen eten met het ontbijt en daarna vooral veel wachten. Wachten tot de kleine meetings klaar waren en de opnamens (geluid) verzameld konden worden en klaargezet moesten worden voor de volgende meetings.

Net na de middag begon de main meeting en daar duurde (die dag) de meeting toch wel zeker 4 uur (ofzo). Wachten voor mij en nog twee collega's.. wij hadden ons namelijk de kleine meetings toebedeeld. Maar gelukkig, dankzij het internetcafe voor de gasten (die toch in de zaal zaten) kon de tijd wat gedood worden.

Na de meeting weer een rondje break-outs en dus weer aan de bak. Maar gelukkig, om 19.00 waren we al klaar. Welverdiend biertje (of 2) in de hotelbar en daarna de belangrijkste vraag van de dag. Wat eten we vandaag? Het werd Chinees. En gelukkig geen Lange Wei chinees, maar een lekkere....

Zaterdag weer vroeg op. Weer om 07.00 in het meeting-hotel voor de laatste rondes break-out meetings. Weer veel wachten dus, maar gelukig wel weer ontbijt in het hotel. (deze keer iets meer fruit en minder vet...)

(dit was dus van de dag er voor)

Oja.. Wachten... De crew uit de grote zaal druppelde tegen lunchtijd ook langzaam binnen en waren nog ruim op tijd. Zij hoefden pas om 16.30 aan de bak voor nog geen anderhalf uur. Eigenlijk betekent dat dus, dat we een vrachtwagen voor AV-apparatuur voor nog geen 5,5 uur gebruik opgebouwd hebben! Ach.. mijn boterham moet ergens vandaan komen.... Wel mooi trouwens, toen de gasten weer in de grote zaal zaten, konden wij onze zaaltjes al weer afbreken en opruimen. Daarna in record-tempo de apparatuur uit de grote zaal afgebroken en via allerlei omwegen (kapotte lift) weer terug de vrachtwagen in. Om 20.24 ging die dicht. Als rode draad hadden we weer een welverdiend biertje (of 2) in de hotelbar met heerlijke (wasabi-) nootjes. Tuurlijk duurde dat weer lang, maar dat gaf niet, het was gezellig.... Snel langs het slaaphotel voor een supersnelle douche en frisse kleertjes. Er moest toch eens gegeten worden (ook al was het ver na tienen...). Het kostte even wat moeite aan afleidingsmanouvres, maar we konden de Mac en de KFC links passeren. Het werd een Italiaan die onverstaanbare verhalen had over iets met bier, maar ook dat kwam goed.. (was wss iets met een leeg fust waar hij niet zo veel zin in had om te vervangen). Lekkere Risoto op en tegen twaalven terug in het hotel. Daar splitste de groep zich op in onder en boven de 30. Lekker slapen voor mij dus.. ;)

's Morgens weer om 07.00 aan het ontbijt, waar 'boven de 30' keurig netjes op tijd was... Bleek dat Ronnie Bram wakker zou bellen, maar dat Ronnies wekker niet gegaan was en dus Ronnie en Bram nog lekker lagen te slapen. Lastig als om 07.30 de transfer naar het hotel zou komen... Maar om 07.25 toch maar even gebeld naar de jongens die het toch presteerden om in 3 minuten bepakt en bezakt beneden te staan...

Nog even met handen en voeten duidelijk moeten maken aan de Tjechische taxichauffeur dat hij echt voor ons kwam en vanuit de taxi weer genoten van Praag. Volgens mij is het een mooie stad..

Nog even vliegen en we zouden weer thuis zijn. Ongekend trouwens hoe dat ging. Meewind (ofzo) en we waren ruim binnen de tijd in Nederland, met een normale landing op de Buitenveldert baan in plaats van de Polderbaan (die een kwartier taxiën inhoudt). Snel het vliegtuig uit en naar de bagageband. Tja.. waarom zou je eigenlijk nog snel naar de bagageband lopen? Normaal is je koffer net zo lang onderweg van het vliegtuig naar de band als de vlucht geduurd heeft. Maar, Murphy lette blijkbaar even niet goed op, want de koffers waren bijna sneller dan wij en sterker nog, bij de eerste 10 koffers zaten de koffers van mij en mijn 6 collega's!!!

Maar het grootste cadeau moest nog komen. Martine was met Tijs en Nienke gekomen om mij op te halen (het was tenslotte vaderdag)! Nog heel even op Schiphol gekeken (en getagged)

voor we er achter kwamen dat het restaurant veel te druk was. Daar lunchen was geen goed plan. Dan plan b. Brunchen bij Hotel vd Valk in Vianen. We waren aan de late kant, maar er was meer dan genoeg en het was lekker. Fijn om weer saampjes te zijn!

's Middags een (tervergeefse poging) gedaan om bij te slapen en 's avonds nog even snel aangeschoven bij het avondeten bij Martines ouders. Nog even snel ons Neefje Fedde gezien.

En toen? Toen had ik eindelijk weekend.....

Secret Sessions, het geheimste feestje van het jaar.

2011-06-15 04:41:00+01:00

De maandag na Koninginnedag kwam ik op het werk en toen gonsde het al. Dingeman (mijn baas) had met een nieuw bandje op de 30e april eerst een hoop muziek gemaakt en daarna tijdens een BBQ bedacht met zijn muzikale vrienden, dat het tijd was voor een leuk feestje. Maar dan wel een ècht leuk feestje.
Daarna bleef het een beetje gonzen, maar wat nou precies? Ja, er werden filmpjes opgenomen die ‘gelekt’ zouden gaan worden via YouTUBE, maar wat er precies? Dat bleef geheim.. Wel liep ik per ongeluk een keer de edit-studio in en zag ik nog net een flard van de rare-boer-van-Bassie op het scherm voor deze weg ge-alt-tab-t kon worden.

Ik wist wel dat Bassie een rare broer had, maar die was acrobaat.. Geen Secret Session Specialist. Toch?
De eerste Tip verscheen online en ik kreeg via-via een tip dat ik vriendjes moest worden met Fons & Jacobus op Facebook. Fons? Jacobus? Ken ik die?

De tips werden steeds raarder. Laarzen aan? Koe slachten? Koelbox? Stoeltjes meenemen??

Eén ding werd wel duidelijk. Het zou iets moois worden en het moois zou plaats vinden op zaterdagavond 11 juni. Twee dagen daarvoor in tip 20 werd eindelijk de locatie bekend gemaakt. Nouja, locatie? Niet de feestlocatie zelf, maar de verzamellocatie. Vandaar zouden we vervoerd worden naar de feestlocatie. We moesten er wel tussen 1945 en 2000 zijn, wilden we de bus niet missen......

Zaterdagavond snel de kids ingeladen evenals een snelle fles rosé, een fles cola en een extra warm vest. De kids gedropt bij opa voor een nachtje logeren (we wisten immers ook niet wanneer we pas weer thuis zouden zijn) en via een tussenstop bij de AH voor knabbelnootjes, door naar zwembad De Doetse Kom in Giessenburg voor de bus.

WTF? Toen we aankwamen stonden er ècht twee touringcars te wachten op ons en het parkeerterrein stond vol mensen. Mensen met laarzen, mensen met koelboxen, mensen met stoeltjes, maar vooral mensen met verbazing en spanning. De gezichten spraken boekdelen. Wat gaan we doen? Waar gaan we heen? De bordjes in de bussen zeiden ‘Giessenburg - Biesbosch’.... Nee toch? Hoe zouden we dan terugkomen???? De eerste bus zat al vol en als een van de eersten liepen we de tweede bus in. Een mooi plekje gezocht en hoewel het mandje van de Rollator van Kees al vol zal met de wijn, de cola, de nootjes en het warme vest, toch nog even naar de auto om het noodpakketje ‘voor insneeuwen’ op te pikken. Een fleece dekentje met een flesje water en extra knabbelnootjes. In de bus werden zenuwachtige blikken uitgewisseld en toen uiteindelijk de (zeer jeugdige) chauffeur de bus instapte en zich voorstelde als de chauffeur en aan ons vroeg of we wisten waar we naar toe gingen en iedereen braaf “Ja!” antwoordde, zei hij: “Mooi, ik ook niet... ik moet achter bus 1 aanrijden, daar zit de gids in....”
Een ouderwets schoolreisjesgevoel bekroop ons toen de bus zich in beweging zette. Gingen we echt naar de Biesbosch?? De bus draaide de weg in richting Giessenburg zelf. De bus draaide weer.... Hij twitterde ondertussen, '#secretsession oké we gaan in ieder geval met de bus... Weg van het zwembad dus geen skinny dipping oh we zijn er al...' maar voor de tweet afgemaakt kon worden, stopte de bus weer...

WTF2? We hadden misschien wel 400 meter gereden en hemelsbreed waren we nog maar 200 meter opgeschoten. Weer het ongeloof... Weer de verbazing. We werden als makke schappen geleid naar een weiland naast het industrieterrein waar een groot podium en een grote -provisorische- tent waren opgebouwd. Het eerste trio was al muziek aan het maken en de rauwe stem van Sieb brak de spanning. Iedereen had een glimlach op zijn gezicht en zocht een zo’n mooi mogelijk plekje op, om de rest van de avond te kunnen absorberen. Om ook de zelf meegebrachte (fris-) drank te absorberen...

En alle 20 vragen van Fons&Jacobus en de tips van de Secret Session Specialist vielen op hun plek. Nou ja.. allle?? Nee, niet allemaal, maar het gaf niet. Het was gezellig Veel vrienden, collega’s, bekenden of gewoon leuke mensen die de avond van hun leven hadden met goede -en bevlogen- muziek en bbq. En hoewel sommige gasten meer gedronken hadden dan andere gasten, bleef het een leuk feestje en zo gonst het nu nog steeds in Giessenburg.... ‘Was jij er bij?’ ‘Waar zou het volgend jaar zijn?’

Wij waren erbij. En of er volgend jaar weer een Secret Session zal zijn? Dat hebben al meer mensen aan de Secret Session Specialist gevraagd.......

Rondje bruggen op de donderdagmorgen

2011-06-02 21:41:00+01:00

Net na acht uur ging de SMS. Eric; of ik mee ging fietsen om 9 uur. Zin wel, maar martine lag nog te slapen naar haar one-day tripje naar London. Dat zou niet gaan lukken dus. Maar, of het door het wakker kijken kwam of niet, Om 9 uur werd Martine net wakker. Vragend medegedeeld dat ik graag mee ging fietsen en Eric ge-sms-t. Duurde natuurlijk weer net te lang, dus Arjan, Ronald, Gerrit, Arjans vader en nog twee wielrenners kwamen ons al tegemoet.

Maar, we konden vertrekken. Rustig aan de dijk op, maar gaande weg kwam het tempo er in. Ik zat lekker net niet achter in de trein en het was goed te doen. Maar, bij Haaften dook iedereen de weg op en ik zat nog op het fietspad. Zodoende kwam ik op kop en samen met een lekker klimmetje op de brug bij Zaltbommel, was het eerste gat geslagen. In Zaltbommel weer gegroepeerd en de dijk op richting Brakel.

Telkens even naar beneden kijken of ik nog gevolgd werd en links en rechts van mij zaten nog twee voorwielen. Bleken achteraf de enige wielen te zijn geweest. De groep lag uit elkaar.... Weer gegroepeerd en rustiger aan over het Munnikenland, maar niet over de schapendijkjes, naar de sluis. Dijk op bij Giessen en richting Woudrichem.

Bij Sleeuwijk waren we Ronald en Arjan kwijt, maar die waren even gestopt om te kijken waarom Ronalds fiets rammelde. Voorwiel bleek nog steeds los te zitten, dus kwamen ze er al weer snel bij. De brug de stad in was open, dus langs station over de volgende brug. Klein aanvarinkje van Eric in roze trui met een klein jongetje -ook in roze trui- waabij gelukkig alleen Eric (zacht) ten val kwam in het bushokje. Even gekeken of iedereen nog ok was en rustig de Lingebrug over richting Wijdschild.

Lekker gefietst in het zonnetje. Niet teveel wind en al zeker niet in het treintje.

Wielertourisme (rondje Kinderdijk)

2011-05-15 22:06:00+01:00

Vandaag de wielertoerist uitgehangen en samen met Ollie tegen de wind in gestoempt naar de Kinderdijk. Vanuit Gorinchem langs het Kanaal, door Meerkerk, langs de Zouwe en bij het gehucht Sluis de Lekdijk uit. Langs de dorpjes Ameide, Tienhoven, Nieuwpoort (niet van de slag in 1600), Liesveld, Groot Ammers, Streefkerk, naar Nw Lekkerland. Vanaf Nw Lekkerland keken we over de dijk uit naar de Van Brienenoordbrug, het NN gebouw en de gehele Rotterdamse skyline, maar ook Delft en de Skyline van Den Haag waren goed te zien. Wow!

Dijk af en de Kinderdijk op. Niet zo snel want op het dijkje zag het geen van de Japanse toeristen terwijl het toch echt wel een fietspad was....

Plan was om vanaf daar richting Oud-Alblas te fietsen, maar ik liet Ollie meepassant (daar is ie weer) even zien dat wonen in een Alblasserdamse nieuwbouwwijk echt niet leuk is.. Kortom, we dwaalden even rond voor we weer volle bak langs het lieflijke water van de Alblas weer verder konden. Over de Abbeskedoel vlogen we de Dorpsstraat van Bleskensgraaf, om vervolgens in Molenaarsgraaf -net zoals in alle dorpjes die we al gezien hadden- op te merken dat de zondagsrust nog erg heilig is in de Alblasserwaard. In het gehucht Vuilendam vlogen we de B op. Tja.. rare mensen in Ottoland. Daar hebben ze van oudsher namelijk maar twee straatnamen (A en B). Fijn om eens niet te hoeven kluunen trouwens. Vanuit de Kinderdijk volgenden we (op de de-tour door de suburbs van Alblasserdam) de Molentochtroute.

Ottoland werd gepasseerd en de finale kwam nader bij en via de Polder- en Klokbekerweg vlogen we -geholpen door de wind- richting Giessenburg. Nog even gezwaaid naar mijn werkplek en alvast de route gecheckt die ik 4 dagen per week als fietsforens afleg. Toetje-toe op de Gorinchemse brug gelaten voor wat het was, maar wel een sprintje de Lingeburg op voor we de laatste afdaling konden inzetten naar de finish waar we onverwacht werden opgewacht door Martine, Tijs en Nienke die ook net thuiskwamen.

Heerlijk gefietst. Net geen drie uur onderweg geweest en ruim 80km gefietst.

... en gelukkig hebben we de foto's nog!

Stilstaan.

2011-05-06 08:37:00+01:00

Ik fiets graag. Deed ik vroeger al met mijn Giant Coldrockje en sinds vorig jaar de Alpe d'HuZes is het fietsvirus weer terug. Samen of alleen op de stalen ros door 'sHeeren wegen, de wielersport deed me niet zoveel (nu nog steeds niet trouwens). Maar de Giro d'Italia is afgelopen weekend begonnen. Zijdelings las ik er wat over op de wielersites en zondag fietste ik samen met Eric en Gerrit een eigen rondje. Eric fietste in zijn roze trui.

En gisteren? Gisteren stond de wielerwereld even stil. Een jonge coureur die nota bene in september vader zou worden, kwam ten val in de afdaling en liet het leven. Het fiets gedeelte van internet stond even stil en stroomde vol met overpeinzingen en beschouwingen. De een nog pakkender dan de andere, maar die van Roos Mentink greep zette me aan het denken aan mijn eigen eigen fiets avonturen tijdens Alpe d'HuZes 2010.

Voorheen fietste ik op dijken en zo af en toe er ook nog af ook, maar echt hard of eng werd dat nooit. Toen kwamen de Ardennen, waar mijn vader tijdens ons fietstochtje zwaar ten val kwam dat er zoveel hechtingen nodig waren dat ik de tel kwijt was geraakt. Oef.. meteen een eyeopener dat een helm echt geen luxe was. Een jaar later kwam het plan voor de Alpe d'HuZes en de bijbehorende voorbereidingen; fietsen in Limburg, waar de berg tussen Camerig en Valkenburg een mooi trainingsobject was. Niet alleen klimmen, maar ook dalen. Steil dalen, lang dalen en haarspeldbochten... Eng! Dat ging ineens veel harder dan ik ooit gefietst had. Wat nou als daar grind zou liggen of je ook maar een tikje zou maken met een medefietser??

Uiteindelijk tijdens de Alpe d'HuZes nog 1 trainingsklim gemaakt op de Col d'Ornon, maar na de klim, kwam de afdaling en hoewel ik gezegend was met brede banden en hele krachtige schijfremmen (ik fietste toen nog op mijn MTB), durfde ik niet veel harder te dalen dan een 50km/u en zelfs tijdens de eigenlijke Alpe d'HuZes had ik het lef niet om echt hard te dalen. Ongelofelijk... met 50-55 km/u ingehaald worden door wielrenners op dunne en lichte fietsjes alsof je stil staat.. Indrukwekken. Uiteindelijk heb ik alleen op het laatste rechte stuk mijn fiets durven laten uit lopen tot net geen 70km/u. Ik bleef het eng vinden. Zelfs met die dikke schijfremmen... Nu blijkt maar weer dat het niet eng lijkt, maar daadwerkelijk eng is!

Nee, laat mij maar wat langzamer afdalen dan de durfals... Voorlopig denk ik aan deze taferelen als ik ook maar een verkeersdrempel af ga......

Links:

Roger Waters - The Wall (Gelredome, 11 april 2011)

2011-04-14 00:18:00+01:00

Hoe oud ik was, weet ik niet meer, maar de Pink Floyds Another Brick in the Wall, heb ik voor het eerst opgenomen op cassettebandje van de radio. Opgenomen tijdens Het Weeshuis van de Hits wat de KRO vroeger op de zondagmorgen uitzond. Op hetzelfde bandje (een Philips bandje in tegenstelling tot de meer dan 100 TDK bandjes die ik versleten heb) staan in ieder geval ook nog Simple Minds met Don’t you forget about me en Dancing in the street van Bowie en Jagger. (I won’t let you down van PHD staat ook op dat bandje, maar dat is uit '81)

Het zal dus in ’85 geweest zijn. Het album The Wall was toen al 6 jaar oud (aan de jongeren van nu, hoeveel muziek van 6 jaar oud kennen jullie nog?). Waarom ik het toen opnam van de radio, weet ik niet. Misschien door het kinderkoor? Wie weet... Ik vond het een mooi nummer, ondanks kon ik het nog niet verstaan, laat staan dat ik ècht wist waar het over ging.

Van een paar jaar later kan ik me herinneren dat Ton en Arjan (mijn 13 en 11 jaar oudere neven) tijdens een familie-bbq de elpee Dark side of the Moon (uit 1973) opzetten. Waarom dat bijgebleven is? Door de rinkelende kassa waar Money -en dus ook de plaat- mee begint.

Later hoorde ik de hele plaat. Zal ergens op de middelbare school zijn geweest dat ik het hele album te leen kreeg van Peter N. die de dubbel CD gehuurd had bij de bibliotheek. (pre-torrent / iTunes tijdperk dus)

Pas toen hoorde ik het hele album voor het eerst. Wat een album! Een ware openbaring; die ene riff die als rode draad op meerdere nummers terugkomt. Eén lange plaat (ok, kant A&B van mijn cassettebandje) die in elkaar overvloeiden. Another Brick in the Wall (part.1), met dat basloopje, de stem van de zanger, de opbouw, de broeiende woede. Het nummer dat perfect overging in The Happiest Days of our Lives, waarin de helicopters overvlogen en waar de bas ondersteund werd door de drums en waar eigenlijk de basis gelegd werd voor part 2 van Another Brick; de versie die ik kende van de radio!

Wat ging er een rilling door me heen toen ik ergens een jaar geleden zomaar toevallig op internet zag dat Roger Waters ging touren met The Wall!!! Ik moest! Ik zou! Ik ben gegaan!

Afgelopen vrijdag maandag was het zover. Collega’s Bram (met zijn moeder) en Daniël (met vriend en schoonvader) en ik met Arjan, aan wie ik een groot deel van mijn muzikale basis te danken heb, mochten er bij zijn. De laatste van 3 concerten in nederland. Voor het eerst wisten we de complete setlist van een concert. Het zou het album The Wall zijn. Van voor naar achter. Niets meer, niets minder (ok, twee nieuwe (andere) nummers?)

Wat een show! Natuurlijk werd de muur langzaam opgebouwd tot een waanzinnig projectie-wand (altijd fijn; met mensen uit het vak naar zo’n show) die überstrak beprojecteerd en gebruikt werd. Een neerstortend vliegtuig, in het begin de indrukwekkende fotoshow van omgekomen soldaten en burgers in (nutteloze) oorlogen, die natuurlijk begon met de foto van Rogers’ vader die omgekomen was in WO II.. Het surround-geluid. De poppen, het varken. Alles!

Van de eerste noot, tot de laatste klanken. Eén brok herkenning en meezingen in mezelf. Ja. De U2 concerten waren waanzinnig. De Doe Maar concerten waren te gek. De talloze punkrock optredens waren 1 groot feest. Maar The Wall!!!!

Ja, ik geloof wel dat dit concert het indrukwekkendste, het mooiste was tot nu toe. Wat ben ik blij dat ik dat mee heb mogen maken.

Nu nog graag de volgende concerten/bands op mijn wishlist zien: Led Zeppelin, Fleetwood Mac, Nirvana, Pearl Jam (in de concerten zoals in ’92).....

Links:

De heroiek van de houten bandjes (of de stalen frames)

2011-04-04 18:42:00+01:00

Terwijl in Japan nog (jarenlang) gewerkt moet worden om de puinhopen van de aardbeving/tsunami op te ruimen en in Libië een hoop ellende is, maken we ons druk over Ajax en Cruyff.

Tja.. Een beursgenoteerde onderneming met pak-em-beet 11 actieve (over het paard getilde) werknemers die zich gek laat maken door een oude oud-werknemer. Veel gekker moet het niet worden.

Tja en voetbal? Ach.. Niet aan mij besteed. Ik ben gisteren gewoon op mijn eigen italiaantje gesprongen heb 47 kilometer weggefietst. Trouwens, het wielrennen van nu is ook niet meer wat het geweest is. Dankzij alle oortjes- en GPS-technologie wordt er heel berekenend gefietst. Beetje zoals het nederlands elftal voetbalt en, zoals ik zelfs weet, wordt je daar ook hooguit tweede mee.

Vroeger, toen de banden nog van hout waren (ofzo), hadden de coureurs nog bijnamen als Doodrijder en reed de auto van de koersdirecteur gewoon over de kopman heen. Ook werd (wordt (Andy Schleck die misschakelt in de laatste tour)) er nogal eens knullig verloren.

Het daadwerkelijk actief volgend van de hedendaagse koersen is helemaal niet leuk (ook al kun je er wel een excuus van maken om een lekker biertje open te trekken. Het koersen van nu draait teveel om sponsorbelangen en wordt er teveel berekenend gereden dan voor eigen glorie.

Nee, laat mij maar mijn eigen rondje rijden op mijn stalen ros. Alleen of met vrienden de heroiek van vroeger (of mijn eigen zonden) overdenkend.

Tussendoor laten we ons onder andere door Het is Koers! en Velominati verrassen door de voetnootjes uit de fietsgeschiedenis en is de blog over Italiaanse Racefietsen er om me te laten vergapen aan al het moois op twee wielen.

Bij deze blog zou je eigenlijkde volgende artikelen eens moeten lezen:

http://hetiskoers.nl/2011/de-ontdekking-van-de-hemel/
http://hetiskoers.nl/2011/ronde-van-vlaanderen-1919/
http://hetiskoers.nl/2011/%E2%80%98die-fucking-auto-rijdt-gewoon-door%E2%80%99/
http://hetiskoers.nl/2011/top-5-schlemielig-verliezen/
http://hetiskoers.nl/2011/welk-bier-drink-je-tijdens-de-ronde-van-vlaanderen/
http://www.velominati.com/blog/general/reverence-chimay-ale/

website

2011-01-18 22:46:00+01:00

Hmm.. vandaag zag ik ineens een melding dat mijn site onbereikbaar was. De tabel met de blogberichten was gecrashed en had een repair nodig. Euh.. MySQL crashen??? Kan dat dan? Repairen?? Hoe dan? Dat zou dus betekenen dat ik uren achter Google moest gaan zitten om uit te vinden a) wat er fout ging b) hoe ik dit kan repareren en c) hoe ik dit voor de toekomst kan voorkomen.

Nu dus gekozen voor d) want wonder boven wonder had ik een backup van 5 dagen oud en in de laatste 5 dagen had ik dus niets geblogd en heb ik dus de blogberichten-tabel teruggezet. Kan ik altijd nog A en C opzoeken mocht het nog een keer voorkomen.

Terugblik

2011-01-02 21:35:00+01:00

Iedereen veel heil en zegen in dit prille jaar.

Zo.. dat hebben we dan ook maar meteen gehad.

Geen terugblik. Ook geen vulmiddel om het gat tussen 11 october en nu te vullen. Gewoon een terugblik op de laatste twee weken van 2010. Elk jaar zijn die twee laatste weken in het jaar een feestje en niet alleen door die boom met lichtjes, of de vele vreetpartijen of familie-dingetjes.

Nee, de week voor kerst staat al weer een groot aantal jaren in het teken van 3FM Serious Request (mijn request voor dit jaar is op #61 terecht gekomen) waar drie 3FM DJ’s zich vrijwillig en zonder eten op laten sluiten in een overmaatse vissenkom om zoveel mogelijk geld op te halen voor het Rode Kruis en dit levert behalve heerlijke radio, ook fantastische TV op. Weinig ‘normale’ TV gekeken in deze week. En nadat op kerstavond bekend werd gemaakt dat er zonder overheidssteun ook meer dan 7 miljoen opgehaald was, vielen we op Eerste Kerstdag even in een radiostilte. Maar op zich gaf dat niet zo, want het huis zat vol en we hadden het te druk om ons daarover ook nog druk te maken.

Maar Kerst ging ook voorbij en de Top2000 van Radio2 vulde dat gat op. Ook al weer zo’n lekkere radioweek. Nouja, tot je attent gemaakt wordt op de voorgelezen ingezonden verhalen. Elke tweede plaat kwam er weer eentje..

“Hoi, ik ben Joeri, 9 jaar oud en ik luister al 11 jaar naar de Top2000. Ook nu ik in Kazachtstan mijn co-schappen volg. Mijn iPhone gaat altijd mee. Ook als ik moet schijten. Ik wil Marco Borsato* aanvragen omdat ik vorig jaar, toen ik in Nepal de Kilimanjaro aan het beklimmen was er helemaal door heen zat, maar uiteindelijk, als door een wit licht geleid, toch de top heb behaald!”

Tja, misschien is ZelfbevlekkingsTop2000, MarcoBorsato2000*. Vorig jaar presenteerde Rob Stenders ook een aantal uren in de Top2000 en hij vertelde juist veel meer over de platen die hij draaide dan de -vaak- over-sentimentele beslommeringen van de luisteraars, maar daar kwam daar dan weer veel kritiek op uit de Boudewijn de Groot* fanclub. “Wie denkt Robbie Stenders wel niet wie hij is? Dat hij verstand heeft van muziek ofzo?”

Nee, misschien volgend jaar toch maar eens uitvogelen hoe ik de laatste week kan opluisteren met de Rob2000...

Trouwens, afgelopen jaar wel veel meer naar CD’s gaan luisteren. Was ik voorheen gedoemd om op de fiets naar het werk te gaan, kwam daar dit jaar weer in eens een autootje op de stoep te staan. Eerst nog met een cassettespeler, maar al heel snel werd de auto ge-upgrade met een radio/cd-speler. Ik ben er achter gekomen dat ik van huis naar het werk, precies twee keer de tracks 3 en 4 van mijn (waarschijnlijk) all-time favoriete cd kan draaien, of Supertramps Fools Overture samen met nog een of twee tracks van Even in the Quitest Moments. De CD Have a Ball van de Me First and the Gimme Gimmes kan ik zelfs bijna helemaal luisteren. (cadeautip: MFatGG Love their Country en MFatGG Have another Ball).

Speaking of which... Op Oudejaarsavond was de verkiezing van de TopCover2000 (ofzo) op televisie. Erg leuk gewonnen door een Fado vertaling van “Zij gelooft in mij” (wat al een cover is van “She believes in me” van Andrew Hasix (ofzo). En eigenlijk was deze uitzending ook een gemiste kans en niet alleen omdat deze gepresenteerd moest worden door een komiek die ik a) niet leuk vind en b) wiens naam ik 1-2-3 naar boven kan toveren, maar vooral omdat de inzendingen (op een paar na) bestonden uit het kansloze (rock-) bandjes circuit die zonodig iets met Blof (ofzo) moesten doen.

Gemiste kansen dus.

Dé cover van 2010 was de cover van The Muppets die op meesterlijke wijze Bohemian Rhapsody vertolkten. En natuurlijk de Me First of the Gimme Gimmies.. of dichter bij huis en ‘van vroeger’, The Undeclinable (Ambuscade) uit Den Bosch die op hun single cd-tjes altijd een nummer van Simon and Garfunkel coverden.

En 2011?
The Who zongen het al “Got a feeling ‘21 Is going to be a good year” en ik maar daar doodleuk van Got a feeling 2011 is going to be a good year.... Over een paar weekjes naar Vrienden van Amstel Live en daarna in ieder geval naar The Wall door Roger Waters en -euh- Crediteuren Debiteuren de Musical (telt dat ook?).

We gaan het wel zien. Morgen op de fiets of met de auto naar het werk met een zorgvuldig gekozen cd-tje of Podcast** om naar te luisteren. En dat zouden wat mij betreft meer mensen moeten doen. Zorgvuldig hun muziekjes uitkiezen...

*) kan natuurlijk ook Boudewijn de Groot / Frits Spits / elke-radio2-dj-die-Frits-Spits-probeert-te-zijn zijn (of vice-versa).....

**) mijn favorieten: Ekstra Weekend (ntr), Stenders Latevermaak (powned), Siebelink en Stenders (KXradio), Ekdom (KXradio) of de Vipcast serie bij KXradio.

Herfst in Gorinchem

2010-10-11 21:30:00+01:00

Het is weer herfst met alle ongemakken van dien. Stormen, vallende blaadjes, ijsregens, maar -tot nu toe- vooral met heerlijk nazomers weer en mooie luchten.

En als het herfst is, dan is ook de kermis weer in de stad. Kijken of we deze week ook nog tijd hebben om ook daar nog langs te gaan, want ook Adrie is (vanaf morgen) weer even in het land. Drukke dagen, maar ik hoop dat dit lekkere nog even aanhoudt.

Zomers dagje strand in oktober

2010-10-05 21:59:00+01:00

Tjonge, nou komt het er te weinig van om de krant goed te lezen, maar dat het weer even zomers zou worden, dàt had ik toch echt gemist. Toch had ik op zaterdag al mijn zinnen gezet op een dagje strand. Heerlijk zo'n dagje dik ingepakt het gure weer weer trotseren en na afloop warme sjokomel met appelgebak.

Fout.

Heerlijk weer en strakke blauwe luchten en rosé en witbier.

Ook fijn.

Slapen als een roosje

2010-10-01 20:37:00+01:00

Wat is dat heerlijk. Overdag slapen is zo lekker, maar ik voel me altijd een beetje schuldig als ik daar aan toe geef. Gelukkig heeft Tijs daar nog geen last van.

Om mezelf te verdedigen: ik had Tijs echt wel op bed gelegd om te gaan slapen (zonder zijn sokken en crocs), maar hij vindt slapen overdag niet zo heel nodig. Eerst gaat hij lekker spelen (en dan gooit hij zijn kamer overhoop), waarna hij uiteindelijk toch wel weer in slaap valt.

Met de TomTom naar Gorinchem...

2010-09-28 18:29:00+01:00

Gelezen op Nu.nl, met de kop 'Na 100 meter rechtaf, het Schaap veronica in'

'... In Gorinchem is een wijk met namen die met Annie M.G. Schmidt te maken hebben. Daar kun je dus wonen op Dikkertje Dap 24, op Schaap Veronica 2, of op Jip en Janneke 69. Toch vreemd als je navigatiesysteem opeens tegen je zegt: 'Ga hier rechtsaf, het Schaap Veronica in. ...'

Tja... onze straat is dan misschien iets minder hilarisch, je moet 'em wel telkens blijven uitleggen...

Zondag rustdag?

2010-09-19 20:04:00+01:00

Zondag is een rustdag zeggen ze wel eens. En eigenlijk is dat ook wel een loffelijk streven. Leker de boel de boel laten en genieten van het gezinnetje. Het begon ook goed. Eitje en vers jus d'orange. Nog net geen croissantje... Een lekkere start zo zeg maar...

Maar, hop! Nog geen half uurtje later stond ik zwaar gestroomlijnd in mijn wieler outfit de bandjes op te pompen om met de buurman cs. te gaan fietsen. Ronald had een rondje over de Kop van het Land voor ogen. Wij vooral tegenwind op de dijk vanuit Werkendam, maar binnen 3 kwartier stonden we op de veerstoep.

Na de veerpont nog een klein stukje tegenwind tot we over de spoorbrug waren bij Siedrecht en we de wind (schuin) in de rug kregen, waardoor het laatste stuk een stuk sneller ging. Het gemiddelde lag op het eerste stuk op zo'n 23km/u terwijl het gemiddelde op het tweede gedeelte op 29km/u uitkwam. Uiteindelijk 1:50 over de net geen 47km gedaan.

Niet echt rustig voor een zondag, maar een beetje sporten mag op de zondag. Vind ik.

Maar de middag dan.. Ojee... het gras moest gemaaid worden (al even) en nu was het droog en 'hooien als de zon schijnt' gaat misschien ook wel op voor ons kleine gazonnetje.. Snel het gras gemaaid dus en omdat ik toen toch al zondig bezig was, ook maar -tegen mijn eigen principes in- ook maar meteen maar snel de auto's gewassen....

Ik weet het, het is allemaal slecht en op minder dan 10km afstand van ons huis liggen meerdere dorpjes waar ik met pek en veren verwijderd zou zijn, maar, wel een hoop gedaan zo.. Kan ik tevreden vanavond alsnog een beetje rustig aan doen...

Records

2010-09-17 21:00:00+01:00

Hmm.. het laatste blogberichtje is alweer 17 dagen oud. Een record denk ik..

Tja, het is niet zo dat er niets gebeurt in huize Westerlaken, maar gewoon niets om echt te bloggen. Gelukkig brengt dan een kapotte autolamp uitkomst....

Gistermorgen zag ik dat het stadslichtje aan de linkerkant kapot was en toen Martine weer thuiskwam uit het werk, deed ook het dimlicht aan die kant het niet meer. Tijd voor actie dus. Véél tijd nodig voor die actie. Een Golf (of elke moderne auto) is niet gemaakt dat er iets kapot kan gaan, tenminste, daar wordt geen rekening mee gehouden op de tekentafel...

Veel tijd uitgetrokken dus om de lampjes te maken, kan een kwartiertje later de motorkap weer dicht en doen alle lampen het weer, terwijl ik daar twee jaar geleden voor zoiets simpels de ANWB nog heb moeten bellen...

Vol verbazing voor de zekerheid nog maar eens gekeken, maar -euh- alles doet het nog en alles zat weer op zijn plaats. Zelfs het gereedschap had ik er uitgehaald.

Lekker hoor.. laat de rest van de vrijdagavond maar over aan de auto's in TopGear...